انوشیروان محسنی بندپی، معاون گردشگری کشور به مناسبت روز کارمند در یادداشتی نوشت: کارمند را نمی‌توان تنها در عنوان یک شغل یا پشت یک میز اداری تعریف کرد؛ او بخشی از حافظه زنده این سرزمین است؛ انسانی که دانش را به تجربه، تجربه را به کار و کار را به خدمت پیوند می‌زند. بسیاری از آنچه امروز در سازمان‌ها و دستگاه‌های کشور جریان دارد، حاصل دانشی است که در کتاب‌ها و بخشنامه‌ها نیامده، بلکه در سال‌های کار و تجربه کارکنان شکل گرفته و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. روز کارمند، فرصتی برای پاسداشت همین سرمایه انسانی و دانش انباشته‌ای است که بی‌هیاهو، بخشی از چرخش امور کشور را بر دوش می‌کشد.

بعضی واژه‌ها آن‌قدر در زبان روزمره تکرار شده‌اند که گاهی از معنای عمیق خود فاصله می‌گیرند. «کارمند» یکی از همین واژه‌هاست؛ عنوانی آشنا برای میلیون‌ها انسان که هر روز بخشی از زندگی خود را در مسیر انجام مسئولیتی می‌گذارند که شاید در هیاهوی خبرها دیده نشود، اما زندگی کشور بدون آن پیش نمی‌رود.

کارمند را نمی‌توان در پشت یک میز، یک حکم اداری یا شرح وظایف یک سازمان خلاصه کرد. در بسیاری از اداره‌ها و دستگاه‌های این کشور، آنچه امروز به نام تجربه و رویه می‌شناسیم، حاصل سال‌ها کار و آموختن همین انسان‌هاست. کارمندِ باتجربه، گاه بخشی از تاریخ یک دستگاه را در حافظه خود نگه داشته است؛ تغییر مدیران و سیاست‌ها، فراز و فرودها، تجربه تصمیم‌های درست و نادرست و راه‌هایی که یک‌بار پیموده شده‌اند تا نسل بعد مجبور نباشد دوباره از همان نقطه آغاز کند.

همه دانش یک سازمان در آیین‌نامه‌ها و پرونده‌ها نوشته نشده است. بخشی از آن در ذهن و تجربه کارکنانی است که سال‌ها با مسائل واقعی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند. این دانش شفاهی، اگر شنیده و منتقل نشود، آرام‌آرام از میان می‌رود. از همین رو، احترام به کارمند، فقط احترام به یک نیروی شاغل نیست؛ احترام به تجربه‌ای است که بخشی از سرمایه دانشی این سرزمین را شکل داده است.

از سوی دیگر، علم هنگامی ارزش اجتماعی خود را نشان می‌دهد که بتواند گرهی از کار مردم باز کند. میان دانستن و توانستن، فاصله‌ای وجود دارد که آن را کار، تجربه و مسئولیت پر می‌کند. کارمند، در بهترین معنای این واژه، کسی است که دانش را از عرصه نظر به میدان عمل می‌آورد و آن را در خدمت امور مردم قرار می‌دهد.

شاید به همین دلیل است که منزلت کارمند را نباید فقط با عنوان شغلی یا جایگاه سازمانی سنجید. ارزش واقعی یک کارمند، در اثری است که از کار او بر زندگی دیگران باقی می‌ماند.

این معنا، همه کارمندان ایران را دربرمی‌گیرد؛ از معلم و کارشناس و پزشک و مهندس تا کارکنان دستگاه‌های اجرایی، خدماتی و عمومی؛ انسان‌هایی که هر کدام، به اندازه مسئولیت خود، در چرخیدن امور این کشور سهم دارند.

در این میان، کارکنان حوزه گردشگری نیز بخشی از همین روایت ملی‌اند؛ کسانی که در سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی، نظارت و خدمت‌رسانی، برای رونق گردشگری و معرفی شایسته ایران تلاش می‌کنند و تجربه و دانش آنان، بخشی از پشتوانه این حوزه است.

روز کارمند، بهانه‌ای است برای گفتن یک «خدا قوت» صمیمانه به همه آنان که کار را فقط انجام نمی‌دهند، بلکه تجربه می‌اندوزند، دانش می‌سازند و بخشی از مسیر آینده را برای دیگران هموار می‌کنند.

به همه کارمندان شریف ایران، به‌ویژه همکارانم در خانواده بزرگ گردشگری، درود می‌فرستم و از تلاش، مسئولیت‌پذیری و همراهی آنان صمیمانه قدردانی می‌کنم.

انتهای پیام/